Sanki

Nerde, nasıl buldum, bilmiyorum seni.

Bu şiir gibi.

Bir sabah ansızın, 

Milyonlar arasında karşıma çıkışın gibi, 

Dikildi kelimeler karşıma;

Dilimden, halimden dökülmüş gibi...

...

Ufukta bir çizgi, incecik bir bağ gibi,

Ne başı belli, ne sonu.

Ben yürüyorum, adımlarım sessiz.

Ama sanki her şey konuşuyor;

Gökyüzü ve deniz arasında,

Ne tamamlanır, ne yarım kalır.

Bazı şeyler dile gelmez,

Ama her sabah yeniden yaşanır.