Işık...

On günde dördüncü nöbetim Pazar günü, yani günlerden dün.
Ve ben kaç gündür doğru düzgün bir uyku uyumamış, dinlenmemiş ve yorgun olsam da nöbetteyim.
Her acil nöbeti gibi yine yoğun ve yorucu geçmeye devam ederken kırk derece ateşle getirilen bir teyzenin dünya tatlısı eşi, yaşlı amca tedavinin ve işlemlerin sonrasında hastaneden çıkarken ismimi sorup teşekkür ederek
"Allah seni muvaffak etsin. Sende bir ışık var evladım, bu çok aşikar. Dikkat et kendine ve aynen böyle devam et." 
Dediğinde uyku mu ararım? Yorgunluk mu bilirim? Dünyada mı kalırım ben?..
Ne mutlu bana, ne mutlu!..